II Krąg II z VII
Strategiczny rdzeń reżimu
Ścisłe jądro przywództwa państwa, partii i SS — współdecydenci eksterminacji.
Krąg drugi obejmuje ludzi, którzy stali najbliżej dyktatora i wraz z nim wytyczali politykę III Rzeszy. Nie byli wykonawcami rozkazów — sami je tworzyli, nadawali im kierunek i uruchamiali machinę zbrodni. W ich rękach skupiały się kluczowe dźwignie władzy: aparat bezpieczeństwa i policja (Reichsführer-SS oraz szef Głównego Urzędu Bezpieczeństwa Rzeszy), gospodarka wojenna i lotnictwo, propaganda państwowa oraz kancelaria partii kontrolująca dostęp do Hitlera. To oni współdecydowali o eksterminacji Żydów, planowej zagładzie kolejnych grup i o wojnie napastniczej — ponoszą odpowiedzialność za zbrodnie przeciwko ludzkości, zbrodnie wojenne i ludobójstwo. Powojenne rozliczenia tego kręgu były niepełne: część zdołała uniknąć wyroku, odbierając sobie życie w niewoli lub w obliczu klęski; jeden zginął jeszcze w trakcie wojny; jeden został osądzony i skazany na śmierć przed Międzynarodowym Trybunałem Wojskowym, inny — skazany zaocznie. Żaden z nich nie odpokutował swoich win wobec ofiar, lecz dokumentacja ich odpowiedzialności pozostaje przestrogą.
Heinrich Himmler
1900–1945Reichsführer-SS i szef policji, główny organizator Zagłady i systemu obozów
samobójstwo w niewoli (1945)
Hermann Göring
1893–1946Druga osoba III Rzeszy, twórca Gestapo i dowódca Luftwaffe
samobójstwo w niewoli (1946)
Reinhard Heydrich
1904–1942Szef RSHA i jeden z głównych architektów Zagłady Żydów
zginął w 1942 r.
Joseph Goebbels
1897–1945Minister propagandy III Rzeszy i gauleiter Berlina; podżegacz do zagłady Żydów.
samobójstwo (1945)
Martin Bormann
1900–1945Szef Kancelarii Partii NSDAP i sekretarz Hitlera; szara eminencja reżimu.
uniknął odpowiedzialności; zmarł w 1945 r. — skazany zaocznie na śmierć (MTW)